هفت تا هشت سال ... خلاص ! زنبور زهر آگین خیانت متورم می کند هیکل ها را پیراهن های بزرگ می پوشیم ! خانه های بزرگ می سازیم ! حرف های بزرگ می زنیم و خردمندانه طنین گریه های بزرگ خود را می گویند: پادزهر را از زهر می گیرند. کوچه هایی که در کودکی بارها در آن ها گم شده بودیم .... 
هفت تا هشت سال،
برای زندگی کافیست !
بقیه اش نقدی مُزَوِرانه ست !
و ما با خون فاسد خود به سفر های بزرگ می رویم !
به هق هق آرام تخفیف می دهیم در مناسبات بزرگ !
می شنویم از گلوی گشاد خود
و پاهای بزرگ خود را به زمین می کوبیم
تا تنها صدای موجود عبور حجم بزرگ ما
در کوچه ها بزرگ باشد،
(ح.پ)
پ.ن: ****
read this
+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/12/15ساعت 18:2 توسط ™ઈhΞghi✖ |
زندگی
گاه
از یک پیچ کم حوصله می گذرد .
™ ઈhΞghi
✖ previous posts
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
✖ ملاقات کنندگان:
